پرتوپرتو

ابزارها

اتصال ابزارهای AI، مهاجرت پروژه‌ی موجود، و تاریخ نسخه‌ها

معرفی

این بخش برای وقتی است که می‌خواهید با پرتو کار کنید، نه در پرتو: وصل‌کردن دستیار کدنویسی‌تان به دیزاین‌سیستم، بردن یک اپ موجود روی آن، و دیدن اینکه بین نسخه‌ها چه عوض شده.

بستهکاربرد
@partodata/uiخودِ کتابخانه‌ی کامپوننت
@partodata/mcp-serverسرور MCP که API پرتو را به ابزار AI می‌دهد

راهنمای انتخاب


نکات مشترک

دو مسیر برای وصل‌کردن ابزار AI هست و هم‌پوشان نیستند. سرور MCP مسیر استاندارد است و با هر ابزاری کار می‌کند که MCP را بفهمد. پلاگین Claude Code یک لایه‌ی اضافه روی همان است که دستورهای آماده (/parto:setup، /parto:component، /parto:review، /parto:page) می‌آورد. اگر Claude Code استفاده می‌کنید هر دو را نصب کنید؛ در غیر این صورت فقط MCP.

سیاست نسخه. پرتو از نسخه‌بندی معنایی پیروی می‌کند. آنچه برای مصرف‌کننده مهم است:

  • تغییرِ شکننده‌ی واقعی، تغییر نسخه‌ی major می‌گیرد — نه یک patch بی‌صدا
  • خروجی‌های @deprecated حداقل یک نسخه‌ی minor می‌مانند و پیام جایگزین دارند
  • تغییر توکن‌های CSS در تاریخ تغییرات ثبت می‌شود، چون ظاهر اپ شما را عوض می‌کند حتی اگر کدتان دست‌نخورده باشد
  • گیت انتشار روی نسخه است: اگر نسخه‌ی لوکال با نسخه‌ی منتشرشده یکی باشد، انتشار انجام نمی‌شود

اگر از @parto-system-design/ui می‌آیید

بسته تغییر نام داده. تنها کار لازم جایگزینی رشته‌ی import است — همان subpathها و همان API. جزئیات در راهنمای مهاجرت.